Waarom je buitenverwarmer stopt met werken (en hoe je dit kunt voorkomen)
Heb je je ooit afgevraagd waarom zoveel tuinverwarmers gewoon stoppen met werken? Meestal is het niet het verwarmingselement dat het begeeft. Het gaat eerder om de plek waar de stroomdraden in het chassis komen.
Denk eens na over wat deze draden meemaken: één moment leveren ze veel hitte op, en het volgende moment zitten ze middenin een vreselijke regenbui of hoge luchtvochtigheid. Als de afsluiting niet perfect is, kan vocht naar binnen komen. Dit vocht dringt de draden binnen, veroorzaakt oxidatie – en uiteindelijk ontstaat er een kortsluiting.
Het probleem met “standaard” afsluitingen
Het probleem is dat de meeste eenvoudige afsluitmaterialen de hitte niet kunnen verdragen. Wanneer de verwarmer wordt aangezet, worden de draden heet en uitzetten ze. Als de afsluiting zich niet op dezelfde manier uitbreidt als de draadomhulling, begint deze los te raken. Hierdoor ontstaat er een klein, microscopisch kiertje.
Wanneer de verwarmer afkoelt, werkt het eigenlijk als een vacuüm: het zuigt het vochtige lucht naar binnen. We noemen dit het “ademhalingseffect”. Dit is fataal voor elektronische onderdelen.
Om dit te voorkomen, gebruiken we hoogwaardige silicone- en epoxymaterialen. Deze blijven stevig vastzitten aan de draden, ongeacht hoeveel keer de temperatuur verandert.
IP65 in de praktijk versus in het laboratorium
Het is gemakkelijk om een “waterdichte” classificatie te verkrijgen in een gecontroleerd laboratorium. Maar om een verwarmer in een rommelige tuin te laten werken, is dat iets anders.
Goedkope verwarmers maken meestal gebruik van eenvoudige rubberen afsluitingen. Die werken wel even, maar uiteindelijk drogen ze uit en barsten ze.
Wij gebruiken een twee-stappenproces: eerst wordt er een sterke mechanische afsluiting gecreëerd, daarna wordt er een chemische vulling gebruikt om alles goed af te sluiten.
Je moet echter niet te ver gaan met deze afsluiting. Als de afsluiting te strak is, kunnen de draden breken wanneer de verwarmer trilt of wordt gestoten. Het is dus belangrijk om een balans te vinden: de verwarmer moet goed afgesloten zijn, maar de draden moeten nog steeds genoeg bewegingsvrijheid hebben.
De trade-offs
Eerlijk gezegd kost deze manier van werken meer tijd en geld. Bovendien kun je geen draad eruit halen om hem ter plaatse te repareren; je moet eerst door het afsluitmateriaal snijden. Daarom moeten we zeer precies zijn met onze schema’s en lengtes van de draden voordat de afsluiting wordt aangebracht.
Het kost wat meer moeite, maar dit zorgt er wel voor dat de verwarmer echt lang meegaat. En dat is meestal wat mensen het belangrijkst vinden.